Aura Consulting

Best hopes?

Legg igjen en kommentar

2016-02-20 2016-02-20 001 008

Fortell oss litt om LØFT(løysingsfokusert tilnærming)

Temmeleg ofte får eg dette spørsmålet. Og eg vert litt svar skuldig. Fordi LØFT er så stort. Det rommer så mykje.

Eg skulle ofte ønske LØFTøyeblikka kunne ha vore filma. Og eg trur at i fortsettelsen må eg ta meir i bruk det mediet.

Samstundes har eg så stor tru på fortellinga som verktøy. Eg hadde lang erfaring i å bruke fortelling, men lærde om det fagleg av Linda Wilhelmsen, da eg tok bedriftskulturstudiet i Tromsø i 2007. At historier kan gå som vandrehistorie i ei familie og i ei bedrift veit vi. Men eg får ofte høyre det frå mine kundar og  kursdeltakarar at dei huska ei eller fleire historier eg har fortalt. Og eg bruker historiefortelling heilt bevisst – fordi eg trur det på det viset er lettare å ta til seg det faglege stoffet.

Da Kristiansund by skulle velge ny ordførar etter Dagfinn Ripnes, vart folk intervjua på gata om kven av kandidatane dei støtta. Fleire enn ein svara, at partiet ikkje var det viktigaste; men at det vart ein god historiefortellar.

I denne blogg nr 21 til Aura Consulting har eg likevel lyst å gjere eit forsøk på å formidle småe LØFT historier. Ein klok inngong i ei samtale eller eit møte, er å spørre om Best Hopes. Og start med deg sjølv. Deretter den andre. Altså kva skal du ha ut av denne samtala eller møtet for at du skal oppleve at det var nyttig for deg – og nyttig bruk av di tid?

Coaching leiargruppe:

(lite utdrag)

Eg hadde vore coachen til denne gjengen ei stund. Dei skulle ha møte med øverste leiing i organiasjonen sin – og grudde seg. Ja, kvifor gjer vi det? Svara eg har høyrt gjennom mine 28 år som leiar(og som eg også har hatt sjølv), er at du er redd for å såre/verte såra, at folk går i forsvar, at det blir verre, du grur deg pga tidligare dårlege erfaringar, MEN viktigast; du veit ikkje korleis du skal legge opp samtala. Korleis skal du td starte? Avslutte? Etter at eg lærde LØFT for 16 år sidan – og tok ibruk «meistringsspråk», innser eg at slike samtaler/møter ofte er nødvendige. OG at dei gjerne har vore utsett altfor lenge. Men eg oppfattar dei ikkje lenger vanskelege. Eit slikt språk handlar om å seie/eller spørre om kva du vil ha istadenfor, annleis eller ein start på.

Tilbake til gruppa. Eg spurde dei om Best hopes, og det hadde dei ikkje tenkt på. Fordi dei hadde overlatt til den andre parten å styre møtet – og dermed gitt fra seg muligheita til å få noko ut av det sjølv. Når folk ikkje veit, treng det ikkje å bety at dei ikkje veit. Det kan vere spørsmålet som er uvant. Så ikkje svar for dei! Ikkje overta – og fortel kva du gjorde ein gong i tilsvarande situasjon. Men still spørsmålet på nytt. NO hadde dei svar. Så spurde eg dei kva som skulle til for at det vart slik. Jau, dei måtte førebu seg. Og det gjorde vi. I lag. Eg bad dei visualisere( Erik Bertram Larsen; Bli Best). Kvar skulle dei sette seg?( i kva posisjon oppnår du ditt mål?). Kva skulle dei ha på seg(kva kjende dei seg sterke i? Farge?)

Eg bad dei sjå for seg at møtet starta. Kven tok ordet først? Kva skulle dei starte å sei? Og da svara dei noko heilt anna enn Best Hopes. Så eg måtte spørre om dei på den måten ville oppnå det dei gjekk i møtet for? Nei. OK. Da måtte dei gjere noko anna. Eg brukte også Ben Furman si klandrehand og ønskehand, men den skal eg blogge om ein annan gong.

Dagen etter fekk eg mail. Dei hadde oppnådd akkurat det dei ville. Eg var ikkje forundra. Men spørsmålet til dei var; kvifor hadde dei gjort det? For det er lite vits i at eg veit. Poenget er at når du lukkast med noko – må du kjenne/tenke etter kvifor. Og gjere meir av det same.

Dei hadde lært seg eit verktøy dei fortsette å bruke – og brukte mindre tid på antagelsen om at det aldri kom til å gå deira veg i høve samarbeid med øverste leiing.

Coaching leiar:

Som vi veit; kan grunnen til at du har det tungt på jobb, for eksempel ha samanheng med korleis du har det heime. Dette var ei slik historie. Denne mannen levde med ei kvinne som ikkje ville snakke. Eller kunne snakke. Om det dei stod i. Og kva gjorde mannen da? Ja, det dei fleste av oss ville ha gjort. Forsette med det som ikkje virka. Masa om at dei måtte nettopp det. Snakke. Og verre vart det…….

Første spørsmålet eg hadde var om framtid. Såg denne mannen før seg at det var denne kvinna han ville ha? Når svaret var positivt – hadde vi eit utgongspunkt. Kvifor? Jau, for ofte stiller vi oss ikkje det spørsmålet. Insoo Kim Berg, ein av gunnleggarane til LØFT har sagt, at for å få ein ide om starten, må du starte med slutten. I dette tilfellet betydde det at dersom tru på ei felles framtid ikkje var tilstades – ville ikkje viljen til å lukkast vere stor nok.

Vi hadde snakka saman eit par gongar. Og betring vart det. Men han kom tilbake til det som var vanskelegast. Parforholdet; og kommunikasjonen. Særskilt kring handtering av tenåringen.

Eg spurde; no har du prøvd å snakke, har du prøvd andre måtar å kommunisere på? F.eks skrive? Svaret var; aldri. Og brått såg eg håpet i blikket. Det ville han prøve. Og eg brukte det hypotetiske spørsmålet i LØFT; sjå for deg at du skriv eit kjærleiksbrev. Og i det brevet står alt du ser for deg dokke kan ha – når det har blitt slik du ser for deg å ha det. Korleis er det da? Kva er annleis? Kva høyrer du i huset? Ser?(det handlar eigentleg om gevinstar). Og hald unna det såraste. Handteringa av tenåringen. Det kan endre seg – når parforhaldet og dykkar kommunikasjon endrar seg.

På kva måte skal ho få brevet? Han enda med å ville legge det på puta hennar. Eg spurde; sjå for deg at ho har fått det. Kva ser du?

Samtala enda med at mannen raska på heim for å skrive. Det siste han sa til meg; var at han nesten vart rørd når han såg for seg henne når ho las brevet.

Dette var berre starten. På ei gedigen endring. Men småe steg – for å kome i rett retning, sier LØFT. Og som finske Ben Furman seier; «for å få til ei endring, må endringa gjevast merksemd.» For i fortsettelsen – også i denne historia, vil det kome øyeblikk der dei ikkje lukkast. Men når vi bruker LØFT, tviheld vi på det vi får til – og prøver å ignorere når det er/vert som før.

Telefoncoaching:

Eit menneske eg har kjent i nokre månader. Og som leiar har ho fått til store endringar som leiar og kulturberar. Også av eigenutvikling. Men av og til gløymer ho seg(som oss alle), og snakkar det eg kalla eit AntiLØFT språk. Og det er litt synd.. For det merkar hennar medarbeidarar. Så på telefon i denne veka. Eg sende tekstmelding. For å høyre om det passa å snakke dagen etter klokka 9. Svar; «Ja, det kan vi. For eg set no berre her(les på kontoret)». Eg svara tilbake: «Flott! Men husk; du gjer meir enn å berre sitje der!»

TOK DU DEN?

Kjære lesar.

Eg er stolt av at fleirfoldige tusen har lese mine bloggar. Og håper at det betyr at dei kan gi deg noko.

Med eit ynskje om ei fortreffeleg påske til dokke alle!

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s