Aura Consulting


Legg igjen en kommentar

Ein god dag kjem aldri for seint!

 

Ivar Aasen2Dette har vore «mantraet» mitt sidan 2010. Da arrangerte Aura Consulting si første nasjonale konferanse; Bedriftskulturkonferansen. Og når eg skulle finne passande gåver til mine deltakarar, fann eg dei på Ivar Aasen Tunet i Ørsta. Det var faktisk hans sine ord. Ivar Aasen var ingen lukkeleg mann. Iallfall ikkje når det kom til kjærleik. Han var så lite før seg – at han ikkje våga gjere alvor av den einaste han hadde kjær. Men han måtte likevel han funne ei lukke i det livet han levde.

Dette er Aura Consulting sin blogg nummer 23.

Eg synest orda hans er så godt sagt. No, når eg i mitt liv , gjer mitt beste for å leike frisk ( dvs eg er HEILT frisk, det manglar meg inkje), men smertene mine i høve hofta som ikkje vil bere meg meir, er til tider heilt uhaldelege. Kvar natt. Eg ber, eg masserer, gjer øvelsar. ALT. Unnateke å ta sterk medisin. For da kan eg ikkje jobbe. Einskilde netter tenker eg at eg ikkje vil klare å halde ut til juni og operasjon. Men i bakhaudet har eg heile tida ei vissheit; «Ein god dag kjem aldri for seint».

Eg opplever ei så stor glede over kvar einaste morgon når eg sit der igjen. Med kaffikoppen min. Og har klart å kome meg gjennom. Det er faktisk ein som har sagt, at «einaste vegen ut – er igjennom». Og når eg ser skrifta på koppen som eg fekk til jul med Rigmor; «stå alltid oppreist inni deg«. Da veit eg at eg skal klare meg.

Sjølv om min morgon ofte er før klokka fem – så tell eg timar eg har klart det. Sove. Og når eg i løpet av natt ligg der vaken – og ikkje veit å verte kvitt smertene så pass at eg finn kvild, så tenker eg; eg er ikkje åleine. Det ligg mange rundt om i Norges land med ulike kroniske smerter. Som også må opp dagen etter, for å yte sin skjerv. Som som meg skulle ønska at det framleis var vinter. Slik at ein kunne ha gått turen sin, utan å få spørsmål. Som synest at sola kjem i vegen på ettermiddagen. For etter endt økt – har vi det til felles at vi berre vil gøyme oss. For vi er ikkje oss sjølve. MEN(og det huskar eg alltid) – for the time beeing.

Det har teke lang tid å tillate meg å ikkje klare alt som før. Å ikkje klare å trene same styrke på treningsstudio er ein ting. Men laurdagsvasken må eg ta over tre dagar. Vårstell har eg ikkje makta enno. Men det verste er opplevinga av aldri å ha hatt nok kvild.

Eg har ei stor trøyst. Det var verre med hjartesmerter. Når livet ville rakne. Når livet gjekk i oppløysing. Ut på dato.

Så har eg ein haug med andre «blessings». Og eg ER så merksam på dei. Berre denne veka her. At nokon sender meg «godmorgon» helsing kvar morgon. At eg plutseleg fekk godklem melding frå systra mi. At eg heilt overraskande vart invitert til 50 årsdag i Tromsø neste helg! Til eit menneske eg har møtt 3 gongar! At nye oppdrag rullar inn. Invitasjon til 50 årsdag til min kjære ven, Lars.

Og no i dag; melding frå Hanne i Tromsø; at mannen hadde bygd eige anneks på hytta med tanke på meg! Frå ho fekk eg også; «You got the Power!»

Eg har lyst til å bruke så store ord at eg kjenner meg velsigna. På trass av dei ulidelege smertene.

Det eg vel eigentleg har skreve her, er svaret på det LØFT seier er klokt å stille i høve meistringsspørsmålet. Når du har kome deg opp, kome deg på jobb, fullført iallfall litt av treningsøkta di; «Kva var det som gjorde at du klarde det? Og eg ville nok ha gjort som folk ofte svarar; Delt æra med andre. Menneske vert berre menneske gjennom andre menneske, seier det sør-afrikanske uttrykket. Det trur eg på.

  Julneset idag

Julneset

Og eg MÅ våge å tru at eg skal verte bra. Eg MÅ våge å tru at det forfallet eg ser no pga snart eit år med eit så stort traume og smertebilde – kan fiksast. Son min sa når han var heime i påska, at eg såg gamal ut i ansiktet. Ja, eg gjer det. Men han sa også at «ingen er så flink til å samle folk, sjølv kor låkt du har det – som du mamma.» Og det er den eg skal huske. Pluss det som vart påskesongen vår. FRAGILE med KYGO. Ja, eg er skjør no.

Men ein god dag kjem aldri for seint.♥