Aura Consulting

Å stålsette seg

1 kommentar

AthenSo er den der igjen. Mai. Med alle sine lange helgar. Og høgtider. Feiringar. Samankomstar. Familiefestar.  Der vi er så glade og lukkelege.

Javisst skal vi vere det! Det er berre slik at for nokon vil nettopp mai framstå meir som eit uoverkomeleg høgdesprang. Eller slik som for meg no. Ein idrettsdag der eg visste eg ikkje fekk til noko. Unnateke å nyte naturen…..

Denne blogg nummer 24 for Aura Consulting skal handle om å stålsette seg til slike dagar. Om dei/oss( ja, for det er kvar sin gong) som ikkje klarer å vere på solsida desse dagane.

Vi har ulike løysingar. Nokon reiser vekk. Andre stenger seg inne. Det prøvde eg på i fjor. Eg var så knust etter å ikkje ha blitt invitert i konfirmasjonen til bornebornet til mann min – at eg var overbevist om at alle såg på meg som mislukka og vond.

Eg vel og fortelle meir om mi historie. Dette fordi eg veit at det hjelp mange. Også meg sjølv. Seinast i denne veka møtte eg eit menneske som eg ikkje forstår klarer å halde seg oppreist. Men som sa at bloggane mine les han om igjen og om igjen. For å stå.

17.mai heldt mann min alltid hus i Ålesund, på det årlege arrangementet til Heibergs Mannskor. Der var eg og i alle åra våre – heilt fram til eg vart valt inn i formannskapet; og fekk den æra og skulle vere ein del av flaggborga i folketoget på Gossen. Men ifjor klarde eg ikkje gå fremst. Å vere det Grunnlova seier: » Å vere dei fremste blant dei fremste».

I 2016 skapar det seg slik at pinsa og 17.mai vert ein del av same høgtida. Og for meg hjelp det ikkje at 18.mai er bursdagen til min no; fråseparerte.

Eg har så mange minner og bilder. Og gjennom Traumeutdanninga i Tromsø – har eg lært at det er eit av elementa som er naudsynte å ha der – for å ikkje verte traumatisert. Men der må og vere kjensler og kroppsfornemmelse. Dei overmannar meg i dag. Men eg veit også at dette er ein naturleg del av ein sorgprosess. Ein må gjennom desse minna og bilda på ny. På eiga hand. For å lage seg nye. Knytta til akkurat dei same høgtidene og merkedagane.

17.mai er eigentleg ein dag eg set høgt. Eg elskar å gå i tog. Gå i takt. Ete bløtkake. Men i år kunne eg ha «hoppa over» den.  Eg er takksam for Katrine som forstår. Som steppar inn for meg i flaggborga. Og eg har sagt nei til å gå i flaggborga i Julsundet. Og; ja – eg har dårleg samvit. For eg er valt av folket. Og så klarer eg ikkje stille ein slik dag.

Dette vert første 17.mai på 14 år – eg ikkje lenger får vere ei dorette i Heibergs Mannskor. Eit fantastisk folkeslag som har betydd mykje for vårt ekteskap.

Dette vert ein annleis 17.mai  – og ikkje sitje klar om kvelden og vente med sjampagne og reker på at mannen kjem heim.

Eg seier ofte til dei eg coachar; når dei vonde tankane tek deg – prøv å gi plass til nokre gode istaden. Det må eg gjere sjølv no.

Eg finn glede i å skulle vere i lag med mor på 97 – som eg har kjøpt ny 17.mai jakke til; og som seinast i går sa at» ditte vert kjekt».

Pinsa har eg gode minner knytta til. For eksempel for fire år sidan – da vi var på Veiholmen i eit paradisver. I fjor – før mitt personlege mareritt kom – hadde konfirmantane allereie avtalt, at pinseaftan i år skulle vi Hareidskonfirmantane ha nytt treff. Og i år som for fem år sidan er eg i festkomiteen. «At du orkar», seier folk. Eg hadde vel ikkje teke det på meg om eg ikkje orka. Sanninga er at det gir meg stor glede. Tenk å vere so heldige å få kome tett på dei du vaks opp saman med. Igjen. Der mange av oss kjenner på eit fellesskap – for nokon så stort at dei reiser noregs land for å kunne kome! Det er ei ære. Og i dag er det min ressurs. Som gjer at denne dagen er fin. Som gjer at i ettermiddag ser eg fram til å ikle meg laurdagskjolen! Og om eg ikkje klarer å svinge meg i dansen – så skal eg iallfall svinge meg i samveret med alle gode folka!

Men først – litt pynting av lokala og slikt..

For 14 dagar sidan var eg på den danske løysingsfokuserte konferansen. Som hadde tittel:» En forskel der gør en forskel». Eg veit ikkje om eg gjer ein forskjell i andre sine liv – fordi eg tek meg tid til dette. Men eg veit at fordi Konfirmantreffet 2016 – vart på pinseafta, gjer ein forskjell i mitt.

 

God helg til dokke alle! Og gjer den som best DU kan!

En tanke om “Å stålsette seg

  1. Takk Audhild – du gjør en forskjell i mitt liv i dag ved å dele dine bilder, tanker og fornemmelser.

    Jeg ser med beundring på det du gjør ved å dele med oss av din hverdag. Det er modig, raust og jeg blir ydmyk, fylt av respekt og beundring for det du deler med oss rundt deg.

    Liker

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s