Aura Consulting

Juleglad

Legg igjen en kommentar

Juleglad

Den nærmar seg jula. Og her kjem Aura Consulting sin blogg nummer 51.

Eg er ikkje det største tradisjonsmennesket som finnast.

Men sopass at eg ilar langsamt fram mot jul.

For meg er det ikkje jul skikkeleg jul før julafta. Og mor gav ofte refs om vi ønska god jul FØR 1.juledag.♥

Sjølv om eg har fullt opp og gjere; prøver eg alltid å legge inn tenketid i livet mitt.

Igår var eg på fjellet – som nettopp gir ein slik muligheit.

Av og til er det nettopp på fjellet dei store tankane kjem. Der du klarer å sjå ting i perspektiv.

Om ein SER stort på det – så går på ein måte alt i sirklar. Hendingar kjem att. Situasjonar gjenopplevast. Vi får på eit vis «kvar sin gong». Om noko denne gongen råkar deg, er det ein annan sin tur neste gong.

Foreksempel dette med å vente alle heim til jul. Dei som opplever det i år, vil kanskje seinare år oppleve at ingen kjem heim til jul, du må til dei.

For.eks å misse nokon inni jula. Oppleve tap. Ha opplevd tap av kjærleik til ein relasjon i løpet av året. Ja, så er det på eit vis alltid nokon etter deg, som vil oppleve det på eit seinare tidspunkt.

Slik perspektiv tankegong kan vere trøyst. Men vi klarer ikkje sjå det slik når vi står midt oppi situasjonen.

 

Idag har gått og tenkt over alt eg er glad for.

Alt som kvar einaste dag gir ein skilnad .

Den største gleda er son min.

Ei kjempestor glede er å vere frisk!

Den andre er at eg gler meg til jul.

Tredje er at eg ikkje kjenner meg aleine.

Eg har så mange gode folk rundt meg!

Og så gler eg meg over dei små ting.

I LØFT snakkar vi om «hva har gjort en forskjell? hva vil være en forskjell?»

Det som gjorde ein skilnad igår, var to krukker ved mi dør.

Som nokon av mine gode naboar gjennom 17 år hadde sett der. Ei med heimelaga solbær – og den andre med heimelaga sild(trur eg).

Desse naboane mine over 80 år, hadde forresten fortent ein eigen blogg.

Ei av dei andre har «bore i meg»; tørrvafler og gommegraut.

Ei anna sylterull.

 

Glad var eg også for å kome meg til fjells. Eg kunne til og med glede meg over piggskoa som eg fekk i gåve i si tid.

I forgårs vart den store skilnaden eit blomsterbud. Som kom med blomar frå han eg ikkje skal feire jul med i år. Der det stod at julegåva ville han gi når vi møtast i romjula…..

Storveges glede var det å kunne bidra til pynting og førebuing av Julaftan Gudstenesta i bygda eg bur.

Og da kjem eg eigentleg til konklusjonen; det som julegler meg mest – er å få bidra overfor andre, eller i eit fellesskap for få noko til.

Så da er det berre å krydre jula med det som gjer meg juleglad.

Musikk, lukter,lys og smil.

Jula for 4 år sidan kjøpte eg inn nye julekuler. På dei skreiv eg namnet på dei som bar meg; Berebjelken min». Og der dei hang i treet, kjende eg at eg ikkje var heilt aleine likevel.

Vi har så mange måtar å gjere det på. Klare oss på.

Julaftan morgon er her no.

Og eg bruker morgonen på å tenke på dei som denne jula ikkje klarer å vere juleglad.

Og at det går i sirklar.

Eg heng ei ekstra kule i treet for dei som treng det mest.♥

Med dei beste juleglad ynskjer for oss alle!

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s